Buna karşın istihdam oranının en yüksek, işsizlik oranının en düşük olduğu alanlardaki kontenjan artışları çok daha sınırlı düzeyde kaldı. Bilimsel araştırmaları ile hayata yön vermesi beklenen üniversitelerin, kendi planlamalarını hayatın gerçeklerinden kopuk yapmaları ekonomik ve sosyal hayat açısından önemli bir çelişki oluşturuyor.

MÜHENDİSLİK GÖZDE AMA İŞSİZLİK YÜKSEK

Üniversite yerleştirme puanlarına göre öğrenci alan lisans programlarını kapsayan hesaplamaya göre oransal olarak en yüksek kontenjan artışı sanat eğitimi veren programlarda gerçekleşti. Bu alanda kontenjanlar %59.8 arttı. Oysa TÜİK’in gençlerin istihdamına ilişkin istatistiklerine göre, 15-34 yaş grubunda mezun olduğu okula göre istihdam oranının en düşük olduğu alan sanat. TÜİK’in verilerine göre sanat eğitimi alan mezunların ancak %54’ünün bir işi var ve mezunların %46’sı boşta geziyor.

Sanat alanında eğitim veren üniversite bölümlerindeki yüksek kontenjan artışı, geçen yıl ilk yerleştirmede kontenjanların %10.5’i boş
kalmış olmasına rağmen bu sene de gerçekleşti. Yüksek kontenjan artışının hem yüksek işsizliğe hem de kontenjanların tam olarak dolmamasına rağmen yapılması, çelişkiyi daha katmerli hale getiriyor.

ÇARPIKLIK TEMEL BÖLÜMLER İÇİN DE GEÇERLİ

Sorun sadece sanat dallarıyla sınırlı değil. İşletme ve yönetim gibi toplam kontenjan içinde %21.3 ile en yüksek paya sahip alanda da
aynı çarpıklık bulunuyor. TÜİK’in araştırmasına göre bu alanda genç mezunlar arasındaki istihdam oranı %63. Yani genç mezunların %37’si boşta. Buna karşın üniversiteler, bu alandaki kontenjanlarını %18.8 oranında artırdılar. Kontenjanlarındaki toplam artışın %22.4’ü bu alandaki artıştan kaynaklandı. Geçen yıl bu alandaki kontenjanların %8.8’i ilk yerleştirmede boş kalmıştı. %44.5 ile en yüksek ikinci kontenjan artışının olduğu Sosyal bilimler ve davranış bilimleri alanında da boşta gezenlerin oranı %31.5’i geçiyor. Mühendislik ve bilgisayar gibi en gözde alanlarda da durum pek farklı değil.

Mühendislik dallarından mezun olanların %22.4’ü bir işte çalışmıyor durumdayken, bu alandaki kontenjan artışı %22.4 ile ortalamanın üzerinde.

Mezunlarının %35.6’sı boşta gezen bilgisayar alanındaki kontenjan artışı ise %19.5. Geçen yıl mühendislik kontenjanlarının %6.9’u,
bilgisayar bölümlerinin kontenjanlarının ise %26.5’i boş kalmıştı.

İşsizi az olan alanlarda kontenjan artışı düşük

İşsizi yüksek alanlarda kontenjan artışları yüksek tutulurken, işsizlik oranının en düşük olduğu alanlarda kontenjan artışları ortalamanın çok altında kaldı. En düşük oranlı kontenjan artışı, istihdam oranının en yüksek olduğu alanlardan birisi olan veterinerlikte gerçekleşti.

Türkiye’de bir meslek eğitimi almış olan gençler arasında boşta gezenlerin oranı %31 iken, genç veterinerler arasında çalışmayanların oranı %13.3 düzeyinde.

Üniversitelerin lisans programlarında genel kontenjan artışı %17.7 iken, veterinerlikteki kontenjan artışı sadece %7.7 oldu.

HUKUKTA ARTIŞ % 11.5’TE KALDI

Üstelik veterinerlik, hukuk ile birlikte geçen yıl kontenjanların tamamının dolduğu nadir alanlardan birisi idi. Hukuk, istihdam oranının en yüksek, boşta gezenlerin oranının ise en düşük olduğu meslek grubunu oluşturuyor. Hukuk mezunları arasında bir işte çalışmayanlarn oranı %10.9 ile genel ortalamanın 20 puan altında bulunuyor. Buna karşın hukuk alanındaki kontenjan artışı %11.5 ile yüksek işsizliğe sahip alanların çok gerisinde kaldı.

Bir işe sahip olmayan mezunların oranı %12.4 ile en düşük ikinci sırada yer alan sağlıkta da kontenjan artışı %14.9 ile ortalamanın altında kaldı.

TEK UYUMLU ALAN TARIM

İşsizlik oranı yüksek olan ve buna uygun olarak kontenjan artışının da düşük kaldığı tek alan ise tarım oldu. Tarım alanında işi olmayanların oranı %35.4, kontenjan artışı ise %8.5 oldu.

İsmet Özkul / Habertürk

Yıldız, Güney Koreli KEPCO şirketi temsilcileriyle geçen hafta Ankara’da biraraya gelerek görüştüklerini bildirdi ve “Önümüzdeki hafta tekrar biraraya geleceğiz. Bu ayın sonuna kadar mutlaka bir mutabakat noktası yakalamamız lazım. 4-5 tane temel konu var. Bir kısmında henüz anlaşmış değiliz. Sonunda da anlaşamayabiliriz” ifadelerini kullandı. Akdeniz ve Karadeniz’de birer nükleer santral kurulmasının enerjide güç dağılımı açısından dengeli uygulama olacağı kanaatinde olduğunu söyleyen Yıldız, Güney Korelilerin de uzlaşma gayreti bulunduğuna inandığını kaydetti.

Teknoloji için

Nükleer teknolojinin öğrenilmesi bakımından üniversitenin şart olduğunu kaydeden Yıldız, Türkiye’de halen Hacettepe Üniversitesi’nde Nükleer Mühendislik ve Nükleer Fizik konularında lisans programı, ODTÜ ve İstanbul Üniversitesi’nde ise lisansüstü eğitim programları bulunduğunu, bu üniversitelerin Türkiye’ye çok önemli katkı yaptıklarını, ancak bunların yeterli olmadığını vurguladı. Yıldız, “İki nükleer santral kurarsak, bu eğitim programları yeterli olmayacak. Çünkü çok ciddi bir insan kaynağı ile bunları yapacağız. Bu nedenle uluslararası yatırımcıya nükleer santralle alakalı bir üniversite kurmasını teklif ediyoruz” diye konuştu.

Elektrik tüketimi arttı

“Rus tarafına da teklif edecek misiniz” sorusu üzerine Bakan Yıldız, “Bir nevi şart oluşturacağız” karşılığını verdi. Bakan Yıldız, Türkiye’nin makro büyüklüklerini etkileyecek bir enerji yatırımı yapmak istemediklerini de belirterek, nükleer santralde kamu payını en çok yüzde 25 öngördüklerini söyledi. Özel sektörün önde gelen elektrik üreticilerinden Akenerji’nin, Trabzon’un Araklı ilçesinde 124 milyon dolara kurduğu Akocak HES’in açılış törenine katılan Taner Yıldız, Türkiye’nin elektrik tüketiminde temmuz ayında yüzde 13’lük büyüme yakaladığını bildirdi.

Taner Yıldız, çevrecilerin eleştirilerine ‘Yalnızca sizin dediğinizi yaptık, sadece doğalgaz, sadece nükleer veya sadece yenilenebilir yaptık, ama vatandaşı iki saat elektriksiz bırakacağız’ deme lüksleri olmadığını kaydetti. Yıldız, “Biz her türlü abone haklarıyla beraber 73 milyona olan sorumluluğumuz gereği kesintisiz enerji için bu yatırımları gerçekleştirmek zorundayız” diye konuştu. Bakan Yıldız, özellikle Karadeniz’de gerçekleştirmek istenilen 123 proje olduğunu, bunun da 4-5 milyar kilovat saate denk geldiğini kaydederek, Akocak HES projesine ilişkin ise “Şantiyeden gelen bir mühendis olarak burada farklı bir heyecan hissettim. Çevredeki köylerde 450-500 kişinin evine götürdüğü ekmeğe, coğrafyaya bir katkısı oluyor” dedi.

Köktaş: Doğduğum yere büyük yatırım yapılıyor

TRABZON Of doğumlu Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Başkanı Hasan Köktaş, “Doğduğum, büyüdüğüm topraklara çok büyük yatırım kazandırılıyor. Bölge insanlarına yeni iş imkânları sağlanması, suyun etkin kullanımı için önemli çalışmalar yaptık. Enerji ve çevre birbirinin alternatifi olamaz. Bu anlayış ile tüm enerji kaynaklarımızı doğaya en az zarar verecek biçimde çalışıyoruz. Akocak HES bu bilinçle yapıldı. 124 milyon dolara malolan tesiste, yıllık 257 milyon kilovat saat elektrik üretilecek” dedi.

Baykal’a ‘HES’ teşekkürü

ENERJİ ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız, “Hidroelektrik santral (HES) düşmanlığı içine kendinizi kaptırmayın” diyen CHP’nin eski Genel Başkanı Deniz Baykal’a teşekkür etti. Yıldız, Antalya İl Meclisi toplantısında “ HES’i bir düşman görüp ‘Aman ha ülkeyi tahrip’ gibi bir anlayışın içine girmek de doğru değil” açıklaması yapan CHP eski Genel Başkanı Baykal’a teşekkür ediyorum. Diğer arkadaşlara da tavsiyelerde bulunacağını düşünüyorum” diye seslendi.

124 milyon dolar harcandı 420 işçi 48 ay çalıştı

AK Enerji’nin Çek ortağı Cez ile kurduğu Akocak HES, Trabzon Araklı-Karadere havzasının orta bölümüne inşa edildi. 81 megavat kurulu güçteki santral, yılda 257 milyon kilovat saat elektrik üretecek. Akocak HES, 761 metrelik düşüşüyle Türkiye’nin düşüşü en yüksek üçüncü HES’i olma özelliğini taşıyor. Erikli-Akocak Regülatörü ve Akocak HES inşaat çalışmalarında, yaklaşık 48 ay boyunca her ay 420 işçi mesai yaptı” diye konuştu.

Merve Erdil / Hürriyet

ORAN SADECE YÜZDE 11

Bunu neden söylüyorum. Çünkü son yıllarda eğitimle ilgili kavramlar her zaman olduğu gibi yine birbirine karıştırıldı. Üniversite, vakıf üniversitesi, özel üniversite, 2 yıllık, 4 yıllık, meslek vb. Sanırım benim en kısa zamanda bir sözlük çıkarmam lazım, yoksa buradan ne kadar düzeltebilirim ki. Geçenlerde eski bir rektör diyor ki, ‘Vakıf üniversitelerinin açılması yasaklansın. Her ile bir üniversite yanlıştır.’ Bu sözleri bir bilim insanı tarafından söyleneceğine asla inanmıyorum. Yazımın başında sorduğum sorunun cevabına geleyim. Hocama da sanırım iyi bir yanıt olacaktır. Ülkemizde üniversite mezunlarının oranı %11, bu fazla mı az mı? Rusya’da bu oran % 55, G. Kore’de % 51, Avrupa’nın birçok ülkesinde %50′lerin üstünde, Şili’de %22, Meksika’da %24′lerde. En önemlisi de doğu bloğu ülkeleri yani düne kadar Sovyetler Birliği şemsiyesinde kalmış sonra dağılmış ve hızla devlet olmaya çalışan ülkeler. Ortalama üniversiteli oranı %35′lerde. Tüm bunların anlamı şudur. Eğer üniversite mezunu sayınız fazla ise daha hızlı kalkınırsınız. Eğer üniversiteniz fazlaysa bu üniversiteler bulunduğu bölgeye kültür ve kalkınmışlık getirir. Hele hele bizim gibi ülkelerde daha fazla insanı üniversiteli yapmak, eğitmek hayati bir öneme sahip değil mi?

Bir de şu açıdan bakın, ülkemizin 18-64 yaş arası çalışan nüfusta eğitim ortalaması 4,5 yıldır. Yani üreten nüfusumuz ilkokul mezunu bile değil. Neden gelişemediğimizi şimdi anladınız mı? Kalkınma ile eğitim arasında çok yakın ilişki vardır. Daha fazla üniversite ve daha fazla okuyan insana ihtiyacımız olduğu kesin.

OKULLARIMIZ YÖNETİLEMİYOR

Dünyanın üniversite kavramını nasıl tanımladığına bakarak üniversitelerimizi tekrar tanımlamak durumundayız. Üniversiteler geleceğimiz, toplumumuzun sigortasıdır. Üniversiteler bilgi üreten, fabrika gibi topluma yayan kurumlardır. Bugün Harvard Üniversitesi dünyanın her tarafından öğrenci alıp ciddi bir eğitim turizmi oluştururken, neden biz Azerbaycan’dan, İran’dan, Suriye’den öğrenci alamıyoruz. Neden Kıbrıs’ta Amerikalılar üniversite açarken, biz büyük üniversitelerimizi yurtdışında açamıyoruz. Cevabı yine ben vereyim. Üniversitelerimiz yönetilemiyor. Üniversiteleri yönetenler YÖK’ten şikayet ederek bu işten sıyrılmaya bakıyor. Kolayı bu olsa gerek. Üniversitelerimize devletin kaynak ayırmasına da şaşırıyorum, neden bu kadar profesörün, doçentin olduğu yerde bilgi üretip satamıyoruz da ilköğretime, anaokuluna harcamamız gereken parayı buralara harcıyoruz. Bir terslik yok mu? Üniversitelerde yapıyı değiştirmek zorundayız.

Düşünün ÖSYS yerleştirme sonuçları açıklanacak, en başarılı ilk 1000 öğrenci bir yerlere yerleşecek, malum tahmin edebiliyoruz nerelere yerleşeceklerini. Otuz yıldır ilk 1000′de yer alan öğrenciler aynı yere gitmiyor mu zaten. Peki, siz bu çocukların gittiği yerlerden üretilen patent sayısını ve alınan ödülleri hiç duydunuz mu? Ben duymadım. Acaba bu çocukları oralarda yanlış mı eğitiyoruz? Bu sorunun cevabını size bırakıyorum.

Biz öncelikle üniversiteleri kimin yönetmesi gerektiğini tartışalım. Kesinlikle bugünkü yapının olmaması gerektiğinde mutabık olacağımız kesin. Ayrıca üniversiteleri özerk hale getirelim. Kendileri kendi bütçelerini yapsınlar. Sonuçta yükseköğretimimizin nasıl geliştiğini kısa sürede göreceksiniz. Çünkü üniversiteler özgür olursa üniversite olur.

Turgay Polat / Akşam

Talepte yaşanan yoğunluk, üniversite yönetimlerinin değerlendirme yapmakta güçlük çekmesine neden oldu. Bazı üniversiteler, binlerce aday arasından seçecekleri öğretim üyelerini belirlemek için ÖYP’de şart koşulmamasına rağmen, master yapmış olma, bilimsel çalışma, İngilizce gibi nitelikleri de dikkate almak zorunda kaldı. 60 kişilik kadro açılan Muş Alparslan Üniversitesi’ne 3 bin, 40 kadro ayrılan Batman Üniversitesi’ne 2 bin 250, 60 kadro verilen Kilis 7 Aralık Üniversitesi’neyse 2 bine yakın başvuru yapıldı. Doğu bölgelerindeki bu yoğun başvuru Batı’daki üniversitelerde daha da arttı. Karabük, Bartın, Yalova gibi üniversitelere 10’ar bine yakın başvuru olduğu öğrenildi.

41 üniversite için 2 bin kadro

YÖK tarafından başlatılan ÖYP kapsamında, 41 yeni üniversite için ilan edilen 2 bin araştırma görevlisi kadrosuna binlerce adayın başvurması, üniversite mezunları arasındaki işsizlik sorununu su yüzüne çıkardı.

35 kişilik kadrolara bin ila 4 bin arası başvuru geldi. Bazı üniversiteler yoğun talep karşısında sınırlı sayıdaki kadroları nasıl dolduracaklarını şaşırdılar. ÖYP’nin üniversite mezunu olma, ALES puanı gibi ağır olmayan koşullarına karşılık, üniversiteler adayların başvurularını değerlendirmek için yüksek lisans, bilimsel yayın, ingilizce gibi niteliklere de bakmak zorunda kaldılar.

Fen Edebiyat, Eğitim Fakültesi gibi işsizlik sıkıntısı yaşayan fakülteleri bünyesinde barındıran üniversitelere talep daha fazla olurken, üniversitenin bulunduğu bölge, büyükşehirlere yakınlığı da talep artışında etkili oldu. Ancak, Hakkari’ye bin 200, Batman’a 2 bin 250, Muş’a 3 bin adayın başvurması, üniversite mezunlarının doğu-batı demeden, işsizlikten kurtulmak için her yolu denediği ortaya çıktı.

Rektörlerin konuya ilişkin değerlendirmeleri şöyle:

Çankırı Karatekin Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ali İbrahim Savaş: 70 kadro için 5 bini üzerinde başvuru geldi. Arkadaşlarımız tercihleri almak için gece-gündüz çalışıyorlar. Buraya başvuranlar tercihlerini akademik anlamda koyan insanlar. Piyasada üniversite mezunu çok. Ortaöğretimde sıkıntı var. Çocukları mesleklere göre yönlendirme diye bir şey yok. Ankara’ya da yakınız talep bu yüzden kabardı. Talep yoğun olunca bilgisayar sistemine giremedik.

‘Çok üzülüyorum’

Sinop Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Şevket Büyükhatipoğlu: Yüreğimiz burkuluyor, çok üzülüyorum. İşsizlik fazla… 35 kadro ilan ettik. Bu kadrolara 4 binden fazla başvuru oldu. Çok şaşırdık. 5 bilgisayardan bu başvuruları aldık ve son başvuru tarihini 10 Ağustos’a kadar uzattık. En yüksek puan alanları aşağıya doğru sıralayacağız.

Tunceli Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Durmuş Boztuğ: Üniversitemize 50 kadro verildi buna karşılık 2 bin yakın başvuru oldu. Son yıllarda Türkiye’de mezun sayısı arttı. İlgi bu nedenle yüksek olmuş olabilir.

Muş Alparslan Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Nihat İnanç: Son derece memnuniyet verici bir tablo ile karşılaştık. 60 kişilik kadroya, Türkiye’nin hemen hemen her yerinden yaklaşık 3 bin başvuru oldu.

Gümüşhane Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. İhsan Günaydın: Bizim üniversite için 70 kadro ayrıldı. Bu 70 kadroya başvuran sayısı 1096 oldu. Ancak bizim üniversitemizde eğitim fakültesi ve fen edebiyat fakültesi yok. Bu fakültelerin bulunduğu üniversitelere başvurular çok daha fazla. Çünkü hem eğitim hem de fen edebiyat fakültesinden mezun çok fazla işsiz var, öğretmen olamayanlar çareyi ÖYP’de arıyor.

Biz de mühendislik, iletişim ve iktisadi ve idari bilimler fakülteleri var. Bir harita mühendisi mezun olduğunda 3 bin TL maaşla işe başlıyor, ama demek ki iş bulamıyorlar ki gelip 1500 TL’ye razı olup öğretim üyesi olmak istiyorlar. Bir de bu programın ÖYP’nin, aslında İngilizce şartı yok, yurtiçi ve yurtdışında dil eğitimi imkanı da verdiği için bu kadar yoğun ilgi var.

Nevşehir Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Filiz Kılıç: Bizim için ayrılan 70 kadroya 2 binin üzerinde başvuru yapıldı. Bu kadar çok başvurunun olması olumludur, bizi memnun ediyor. Bu kadar çok insanın akademiye ilgi göstermesi olumlu bir gelişme. Bizim açımızdan da çok fazla talep olması, seçme şansımızı, en iyilerini bulma şansımızı artırıyor, bizi mutlu ediyor.

Kilis 7 Aralık Üniversitesi Prof. Dr. İsmail Güvenç: 60 kadar kadro ayrıldı bize, 2 bine yakın başvuru yapıldı. Özellikle bazı bölümlere yapılan başvurular rekor kırdı.

Mesela Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü için 415 kişi başvurdu. Okul öncesi öğretmenliği, engellilere yönelik öğretmenliklere ilişkin bölümlere çok fazla talep beklemiyorduk, öyle de oldu. Bazı bölümlere başvuru sayısında gerçekten rekor kırıldı.

Bayburt Üniversitesi Prof. Dr. Murat Mollamahmutoğlu: Bizim üniversitemiz için 70 kadro ayrıldı, 1650 kişi başvurdu. Açıkçası bu kadar yoğun bir başvuruyu beklemiyorduk. ÖYP’nin sadece ALES puanı, varsa dil sınavı ve tabii ki mezuniyet koşullarının sağlanmasını istemesi, talebi artırdı.

Hakkâri Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. İbrahim Belenli: 35 kadro ayrılmıştı, 1200 başvuru aldık. Çok talep var. Hakkâri 35 ile en az kadro ayrılan üniversitelerden birisi.

Burada kadro alanlar doktora için gelişen üniversitelere gidiyorlar ve bir yolunu bulup gelmemeye çalışıyorlar. Ya istifa ediyorlar ya da mecburi hizmetini başka ilde yapmaya çalışıyorlar. ÖYP kapsamında kazanan öğrenciler iyi öğrenciler. Ben Hakkâri’ye gelen her araştırma görevlisi ile görüşüyorum. Hakkâri’de kalacaksanız gelin diyorum.

Betül Kotan / Radikal

Üniversite sayısı artıyor ama, öğretim üyesi sayısı artmıyor. “Hocasız üniversite” neye yarar?

Dostum Ege Cansen uyardı. Dedi ki “Ekonomik kriz sonrası, konut yap-satçıları müşteri bulmakta zorlandıkları için, gazetelerde sayfa sayfa konut ilanları yayınlanır oldu. Şimdi konut ilanlarının yanında çarşaf çarşaf özel üniversitelerin ilanları yer almaya başladı. Öğrenci çekebilmek için de hemen hepsi burs vaat ediyor. İyi derece yapmış öğrenciler için şans kapısı açıldı. Sadece bedava okumayacaklar… Ceplerine her ay para koymayı vaat edenler bile var. İyi derece yapmış öğrenciler üniversiteye prestij getirecek. İyi de üniversiteye kim para getirecek? Bu özel üniversiteler paralı öğrenciyi nasıl bulacak? Puan sistemine göre kapılarını sonuna kadar açamazlar. Bu durumda nasıl yaşayacaklar?”

(Burada bir konuyu tartışmaya açmak istiyorum. Türkiye’de sadece vakıf üniversitesi kurulabilir. Üniversitenin kuruluş izni alabilmesi için vakıf varlıkl ve gelirlerinin üniversiteyi yaşatabilecek büyüklükte olması ve yeterli öğretim kadrosu oluşturması şartı aranır. Bilkent, Bilgi, Koç, Sabancı üniversiteleri kurulurken bunlara dikkat edildi. Sonra giderek vakıf üniversiteleri “özel okul” statüsüne geçer oldu. Kiralık binalarda, öğretim  kadrosunu oluşturmadan açılan üniversiteler öğrenci kabul etmeye başladı.)

51 üniversite öğrenci avında

Vakıf üniversitesi statüsündaki Bilgi Üniversitesi’nin Mütevelli Heyeti Başkanı Rıfat Sarıcaoğlu’nun Vatan Gazetesi’nde Elif Ergu ile söyleşisi yayınlandı.

Başkan anlatıyor. “3 yıl önce 31 vakıf üniversitesi vardı. Şimdi sayı 51’e yükseldi” diyor.

Bir yılda 46 ilde 26 vakıf, 20 devlet üniversitesi açıldı.

Bu 46 üniversitenin her birinde 12 bölüm açılsa, bırakınız profesörü, 2000 doktoralı öğretim üyesi ile 600 doktoralı asistana ihtiyaç var.

Devlet ve vakıf üniversitelerinin sayısı 161’e ulaştı. Buna karşılık profesör sayısı 14 bin, doçent sayısı 8 bin dolayında… Bu üniversitelerde öğrencileri kimler yetiştirecek?

Önemli olan üniversite sayısının artırmak değil, bu üniversitelerde öğrencileri iyi yetiştirebilecek öğretim kadrolarına sahip olmaktır… Devlet veya özel sektör parayı bulunca üniversite açabilir ama, parayı akıtmakla kısa sürede öğretim  elemanı yetiştirmek imkansızdır. Bu zaman alır.

Bina değil, hoca önemli

Biraz dil bilen her üniversite mezununa yalap şap doktora diploması vererek, onlardan oluşan kadrolarla üniversite eğitimini sürdürmek gençlerin ve ülkenin geleceğini rezil eder.

Bu yıl çok tehlikeli bir gelişme ortaya çıktı. Üniversite giriş sınavlarında başarılı öğrencileri kapmak için, yeni kurulan vakıf üniversiteleri yarışa girdiler. Parasal vaatlerle öğrenci avına çıktılar. Üniversite öncesi eğitimleri parlak bu öğrenciler, bursun cazibesiyle öğretim kadrosu zayıf üniversitelere devam ederlerse, gelecekleri kararacak. Öğretim kadrosu yetersiz üniversitede 4 yıl boyunca yetenekleri ve eski birikimleri eriyip gidecek.

Serbest piyasa ekonomisinde her talep arzını yaratır. Talep karşısında vakıf üniversitesi adı altında özel üniversitelerin sayısı artıyor. İyi de, bu gelişme ne kadar sağlıklı? Öğretim kalitesi nasıl korunacak? Gider-gelir dengesini tutturamayanlar öğretimi aksatmaya başlayınca, kapanınca bu üniversitelerde okuyanlar ne yapacak?

Gönül ister ki, vakıf üniversiteleri gazetelere verecekleri ilanlarda sadece binalarının güzelliğinden ve burs imkanından söz etmesinler. Öğretim kadrolarını açıklasınlar. Kaç profesörleri, kaç doçentleri var? Bunlar kimler? Bunların akademik kariyerdeki geçmişleri nedir? Bunları anlatsınlar.

Öğrenciler de binaya ve paraya bakarak değil, öğretim kadrolarına bakarak seçim yapabilsin.

Güngör Uras / Milliyet

Bugünlerde birçok üniversite öğrencisi mezun olmanın haklı sevincini yaşıyor. Kep atma töreni, ardından mezuniyet balosu derken Temmuz’a kadar hareketli ve eğlenceli günleri geride bırakıyorlar. Sonrasında ortalık duruluyor, herkes kendi köşesine çekiliyor ve iş ciddiye biniyor. Akıllardaki soru şu: “Peki şimdi sırada ne var?“

Tuğla döşeyen üç adam varmış. İlkine sormuşlar: “Ne yapıyorsun?” diye, cevap vermiş: “Tuğla döşüyorum”. İkincisine sormuşlar “Ne için çalışıyorsun?” adam: “Günlük beş dolar için” demiş ve üçüncü adama sormuşlar: “Peki sen?” ”Ben bu binayı inşa etmelerine yardımcı oluyorum” demiş adam. Peki sen hangisisin? (Charles M. Schwab)

Johns Hopkins devrede

Özilhan, “Kemik iliği nakli merkezini hayata geçiren, hasta ve yakınları için otel kuran Anadolu Sağlık Merkezi, rehabilitasyon merkezi, sağlık odaklı üniversite gibi yatırımlarla sağlığın merkezi olma konumunu güçlendirmeyi hedefliyor” dedi. Anadolu Sağlık Merkezi bünyesinde akademik nosyonu olan 42 hekim bulunduğunu belirten Özilhan şu bilgileri verdi: “Akademik altyapımız hazır. Ayrıca Johns Hopkins Medicine’den de bu anlamda destek alabiliriz. Üniversiteyi üç yıl içinde, yaklaşık 100 milyon dolarlık yatırımla hayata geçirmeyi planlıyoruz. Bayramoğlu’ndaki arazi, üniversite için müsait. 188 dönümlük arazinin şu anda 70 dönümünü kullanıyoruz. Yaklaşık 1000 öğrencilik kapasite düşünüyoruz. Kontenjanın 650-700’ü tıp, hemşirelik ve sağlık teknisyenliği bölümleri için ayrılacak. Geri kalanı da yasa gereği kurulması gereken bölümler için kullanılacak.”

Beşinci yılında logo değişti

Beşinci kuruluş yıldönümünü kutlayan Anadolu Sağlık Merkezi, logosunu değiştirdi. Sade bir anlayışla hazırlanan yeni logonun, “hasta hakları, güven ve birinci sınıf sağlık hizmeti” kavramlarını içerdiği belirtildi. Logodaki “H”nin ise uluslararası hastane işareti olmasının yanı sıra hekim, hemşire ve Hopkins çağrışımları da yaptığı kaydedildi.

13 dilde hizmet

Anadolu Sağlık Merkezi Genel Direktörü Dr. Hasan Kuş geçen yıl Anadolu Sağlık Merkezi’nin hasta sayısının 126 bin olduğunu, 83 milyon lira ciro elde ettiklerini, bu cironun yüzde 15’inin uluslararası hastalardan geldiğini söyledi. Bu yıl 2 bin 800 yabancı hastaya hizmet vermeyi planladıklarını belirten Hasan Kuş, şöyle konuştu: “Toplam 18 tam zamanlı çalışanı bulunan Uluslararası Hasta Departmanı’nda, 13 yabancı dil konuşuluyor. Çevre ülkelerin vatandaşları,  imkânsızlıklar nedeniyle bizi tercih ediyor. ABD ve Avrupalı hastalar için ise tedavi ücretleri etkili. Bizdeki tedaviler, ABD’ye göre ortalama yüzde 80-90 daha ucuz” dedi. Kuş, THY’nin Türkiye’ye gelen hastalara yüzde 25’e varan indirim yaptığını anlattı.

Milliyet

Çiçek, şöyle konuştu: “İstanbul’da Medeniyet Üniversitesi, Ankara’da Yıldırım Bayezit Üniversitesi, İzmir’de Turgut Reis Üniversitesi, Bursa’da Orhan Gazi Üniversitesi, Konya’da Konya Üniversitesi, Kayseri ve Erzurum’da da bu illerimizin isimlerini taşıyan yedi tane üniversitenin kurulmasıyla ilgili kanun tasarısı da imzaya açılmıştır.”

Eğitimle ilgili ikinci tasarı ise Milli Eğitim Temel Yasasında değişiklik içeriyor.

Başöğretmen ve uzman öğretmen olma esasları, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı doğrultusunda yeniden belirleniyor.

Avrupa Birliği’yle ilgili gelişmeleri de değerlendiren Bakanlar Kurulu, 4 başlıkla ilgili tasarıların Meclis’te öncelikli görüşülmesini kararlaştırdı.

Bu kapsamda, “Rekabet Politikası ve Kamu Alımları”, “Gıda Güvenliği”, “Veterinerlik ve Bitki Sağlığı”, “Sosyal Politika ve İstihdam” konularındaki tasarılar Meclis’te öncelikli ele alınacak.

Kapatılan belediyelerdeki 15 bin 600 personelin başka kamu kurumlarına alınmasıyla ilgili çalışma da başlatan Bakanlar Kurulu, belediyelerin takibe düşen 6,5 milyar liralık alacağını da yeniden yapılandırıyor.

Bu alacaklar için ana para korunacak. Ana para üstüne enflasyon farkı eklenerek yeni tutar belirlenecek.

Kurul, adalet personelinin yol tazminatlarıyla ilgili yasa tasarısını da imzaya açtı.

Körü körüne hareket eden, “kendimi geliştirmeliyim amanın!” nidalarıyla ortalıkta başı boş bir şekilde aranan, ne amaçla hareket ettiğini bilmeyen çoğunluğun ardından hareket eden, ilgili ama bilgisiz topluluğadır bu sözler. Var mı böyleleri yakınınızda?

Sosyalleşmek adı altında bulunmamanız gereken toplantılarda bulundunuz, asla o işin adamı olmadığınız kulüplerde yer aldınız, ne yapacağınızı bilmediğinizden savrulup durdunuz, döndünüz dolaştınız ve onlar yapıyorsa vardır bir nedeni mantığıyla sıradan işlerin insanı olmaya başladınız. Zaman kaybettiniz, isteklerinizi ertelediniz ve belki de bir diğer tarafta sizin için çok daha değerli olabilecek biriyle tanışma fırsatını kaçırdınız. Olmanız gereken yeri değil, modayı takip ettiniz. Oysa bu size hiç yakışmadı!

Farkına varmıştınız oysa, kendinizi geliştirmek istiyordunuz ama izleyeceğiniz yolu somut bir şekilde göremiyordunuz. Nereden başlamanız gerektiğini bilmemek her zaman en büyük bahaneniz oldu. Düşünmeyi ertelediniz, isteklerinizin üzerine gidemediniz. Sıradan oldunuz, plan kurarken hep “vizelerden sonra/önce” dediniz, risk alamadınız.

Üniversitelerde düzenlenen “ismiyle albenili” etkinliklerde önceliğiniz hep sertifika verip vermemesi oldu. Hatta bu sertifikaların katılım belgesinden öte ileri gidemeyeceğini bilmediğiniz de aşikar. Ama inat ettiniz, her etkinliğe gitmeniz gerekiyordu ve ne de olsa kişisel gelişim ve farkındalık böyle yaratılıyordu değil mi?

Birileri size öğretti ki “network” oluşturmak, insan ilişkilerindeki başarınız ve oluşturacağınız dostluklar, iş dünyasında kurduğunuz bağlantılar çok daha önemli. Tüm bunları yapabilmek için içinizdeki girişimci, girişken ruhu uyandırmak yerine yapmacık sevimliliğe başvurduğunuzu görürseniz tekrar başa dönmeniz gerektiğini unutmayın. Kendinize!

Gittiğiniz seminerlerde, katıldığınız konferanslarda hatta yurtdışından sonra ülkemizde de sıkça görülmeye başlanan “kahveci buluşmaları” nda (henüz çay bahçelerinde yapılmamaktadır)  dinlediğiniz hayat hikayelerinde karşınıza hep “başarılı” olmuş insanlar çıktı. Genç girişimciler, muazzam virajlardan sonra çıkılan düzlükler, çok yönlülüğün faydalarını görmüş ve projelerini hayata geçirmeye başlayan, melek yatırımcısıyla gelecek vaad eden gençler… Sosyal medyada hatırı sayılı derecede etkin bu gibi örnekler sizi büyülü, pembe bir dünyaya sürükleyebilir. Gözünüzdeki “dahi” profillerle sizden hep örnek almanızı, bir şeyler kapmanızı ve ilham perisinin üzerinize konmasını beklediler. Ama olmadı, ama olabilir.

Her yerde başarılı olmuş insanlar görür ve okuruz. Bir anda etrafınızda sizden başka herkesin bir şeyleri başardığını hissetmeye başlarsınız. Çünkü ortam bunu hissettirmek için öyle uygundur ki. Karşınıza hep uç örnekler ve mutlaka bir başarının arkasındaki sihirli gücü gözünüzde büyüterek anlatırlar. Oysa bir başarısızlıktan çıkarabileceğiniz bir dersten kimse söz etmez. Satılacak olan başarıdır. Konu şuraya gelir; bu insanlar yapabiliyorsa siz de yapabilirsiniz. Tabii size koçluk edecek birini bulursanız! O da biziz.

Etrafıma bakıyorum da herkes bilinçli. Ne güzel! Bilinçlendikleri konu şu ki artık herkes sıradan bir mezuniyet belgesiyle ekmek koparamayacağının farkında. Demek istediğim şu ki insanlar kendilerine yeni nitelikler eklemenin peşindeler. Amaç ise sepetteki en çekici yumurta olabilmek. Farklılaşabilmek yani..

Farklılaşmalı mıyız?

Evet farklılaşmalıyız. Çünkü karanlıkta belli olmanız için farklı olmalısınız. Kalabalık bence bir karanlıktır. Kalabalığın gölgesinde kalmak istemiyorsanız kendi ışığınızı yakabilmelisiniz. Bunu da üniversite yıllarından itibaren alevlendireceğiniz ateşle başlatırsınız işte..

Buraya kadar her şey güzel gözüküyor.

Kendimizi geliştirmeliyiz. Ama nasıl?

Bu soruya verilecek cevabın en güzeli şudur: Önce kendinizi tanıyın. Bu öneriyi veren “büyükler” imden kaçı kendini tanıyabiliyor? Onlar da iddia etmezler zaten. Kimse kendini dört dörtlük tanıyamaz. Burada bu şatafatlı cümleyi şöyle anlaşılır hale getirebiliriz: İsteklerinizi sesli olarak dile getirin. Bazı sorulara vereceğiniz net cevaplar olmalıdır.

Mezun olduktan sonra nasıl bir iş yaşamı istiyorsun? Bu soruya verebileceğiniz bir cevap varsa kendini tanımaktır işte. Hedef ve idealinizi sağlıklı belirlediğinizde kişisel gelişim canavarı olmaktan kurtulursunuz.

Kişisel gelişim canavarı olmayın

Kişisel gelişlim canavarı aşırı yüklenilmiş kariyer canavarı öğrencidir. Fazla bilinçle tek bir noktaya odaklanmıştır. Oysa gelişim her yerdendir. Öğrendiğiniz yeni bir oyun veya yeni edindiğiniz bir hobi. Bunlar kariyeriniz için önemsiz mi sanıyorsunuz yoksa? Yoksa okulunuzdaki kulüplerin verdiği uyduruk sertifikaların daha mı çok işinize yarayacağını düşünüyorsunuz. Her duyduğunuz seminere içeriğine bakmadan kayıt mı yaptırıyorsunuz yoksa? Sertifika vermiyorsa o etkinlik sizin için “tu kaka” mı oluyor?

Eğer çok istediğiniz bir şey için okul kıramayanlardansanız, siz “belgecisiniz”. Mezuniyet diplomasında yazan ortalama için “belgeci”; dinlemediğiniz, kimin katıldığından haberdar olmadığınız etkinliğin sertifikası için “belgeci”siniz.

Bir yazı sonuna kadar okunmazsa yanlış mesajı alıp uzaklaşabilme ihtimali hayli fazladır. Bunun gibi aldığınız bir öğüdü de tam anlamıyla sindirebilmiş olmak gerekir. O halde okumaya devam..

Kendinizi tanımıyorsanız şartlanmış olduğunuz doğrular yüzünden savrulursunuz. Bakmadan görmeden ve en önemlisi düşünmeden karşınıza çıkan her fırsatı değerlendirmek için çabalarsınız, önceliklerinizin farkına varmadan. Şunu bilin ki katıldığınız konferanslar, seminerler ve sonucunda aldığınız sertifikalara çok güvenmeyin. Mesleğinizle alakalı ve hedeflerinizle örtüşen etkinlikleri iyi ayırt edin. Duyduğunuz her vaka yarışmasına ve son günlerin trend inovasyon yarışmalarına atlamayın! Kariyeriniz homojen işlesin. İleride kullanmayacağınız bir yetkinliği kazanmak için zamanınızı boşa harcamayın. Özellikle bir başka faydalı etkinlikten fedakarlık ediyorsanız.

Şartlanmış olarak herkes cv de “şu yarışmaya katıldım”, “şu oturumdan da bir sertifikam oldu” diyebilmek için bilinçsizce bir gelişimin içinde. İşinize yarayacak etkinlikleri kaçırmayın fakat herkesin gittiği yolun her zaman doğru olmadığının farkına varın. En azından bir kere sorgulamaktan kaçınmayın derim. Her şeye atlamamalı insan(:

Etrafınızdaki tüm bu gelişmeler üzerinizde baskı oluşturacaktır. Fazla iyi örnekler umudunuzu ve deneme arzunuzu kırabilir. Hayatta hiçbir şey bir anda oluşmamıştır. Siz de bunu bilerek asla umudunuzu yitirmeyin. Karşınıza bir anda çıkan tüm başarılı insan profilleriyle paniğe kapılıp girmemeniz gereken yollara savrulabilirsiniz.  Herkes kendi yolunu kendi kısmetiyle ve kendi alacağı kararla belirler. Başarılı insanları dinlerken başarılarından çok, karşılaştıkları zorluklara odaklanın. Bu size her zaman daha fazla fayda sağlayacaktır.

Artık dil bilmek, çok staj/iş tecrübesine sahip olmak demode oldu. Hala geçerliliklerini sürdürüyorlar fakat yeni kişisel gelişim oyunumuz “yarışmalar”.

Yarışın elbette. Konusunu ve size katacak potansiyeli bilerek. Yarışmak için değil, katılım belgesi almak için de değil, o konuda gerçekten kendinizi yetiştirmek için yarışın.

Seçici olun ki ruhu besleyen müziğe, sağlığı besleyen spora da zaman kalsın..

Erman Akdeniz / Businews Genel Yayın Yönetmeni

Her neyse, pazarlama sektöründe iş bulma konusunda benden tavsiye istediler. Küçük bir şirkete başvurun, CEO için çalışın, sadece bir kenardan fikir vereceğini değil, hata yapabileceğiniz ve bir şeyler yapabileceğiniz bir iş bulun gibi fikirlerimi onlarla paylaştığımda, bir hanımefendi benimle aynı fikirde olduğunu belirtti, fakat sonra, “Ama bu şirketler kariyer günlerine katılıp, kampüste iş görüşmesi yapmazlar” diyerek düşüncesini açıkladı.

“Bu şirketler kampüste iş görüşmesi yapmazlar.” Hmmm! Bir MBA sahibi olmak için önce nakit olarak 100.000 dolar ödemişti ve sonra bir 150.000 dolar daha harcamıştı, ama..…

İkincisi ise bugün Yale’de gerçekleşti. Muhteşem kampüsleri boyunca arabamla ilerlerken Asyalı Öğrenciler Merkezi’nin önünden geçtim. Burası bana, kataloğa bakarak ne istersem öğrenebileceğimi düşündüğüm üniversite öğrencisi olduğum, (tabi ki çok daha küçük bir okulda) günleri hatırlattı. Sadece ders almakla kalmayabilir, aynı zamanda bir işe başlayabilir, bir protesto hareketi organize edebilir, kampüs dışında bir tavan arasında yaşayabilir, ne istersem yapabilirdim. “İstediğini seçebilme imkanı” olağanüstü bir fırsattı.

Buna rağmen sınıf arkadaşlarımın çoğu seçim yapmayı reddetti. Hatta üniversiteyi lisenin bir devamı gibi gördüler. Orta seviye, sıradan kursları aldılar. A alabilmek için gereken minimum şeyleri yaptılar, profesörlerle aralarını bozmamaya ya da bilinmeyenin belirsizliğiyle karşılamamaya çalıştılar. Aynı zamanda günde 6 saatlerini kütüphanede geçirip, sadece ders kitapları ile ilgilendiler.

Üniversitenin en iyi yanı, ne olmak istiyorsanız onu olabilmenizdir. Ancak çoğu insan yapmak istediklerini değil, yapmak zorunda olduklarını düşündükleri şeyleri yapar.

Şimdi mezun oldunuz, ama değişen hiç bir şey olmadı. İş yerinde, düşündüğünüzden çok daha fazla özgürlüğe sahipsiniz (hey! bu kitabı mesai saatleri içinde okuyorsunuz!). Ama çoğu insan ellerindeki bu özgürlükle A almaktan başka bir şey yapmaya gerek duymaz.

Hala lisede okuyan insanlarla birlikte mi çalışıyorsunuz? İş arayanlar, sadece kampüse gelen şirketlerle görüşme yapmayı mı istiyorlar? Yöneticiler, patronlarını memnun etmeyi her şeyin üzerinde mi tutuyorlar? Bu sistemde yanlış olan şeyin dünyanın geri kalan kısmı değil, lise psikolojisi olduğu çok açık.

Okulu kırın, Fransız edebiyatı hakkında bir seminere katılın. Kampüsün dışında iş görüşmelerine görüşmelere gidin. Güvenli olan risklidir.

Profil Yayıncılık – İşinizi Küçümsemeyin
Seth Godin