Coca-Cola Dünya Başkanı Muhtar Kent, Türkiye ekonomisinin bu yıl 2011′e göre daha yavaş büyüse de parlayan yıldız olacağını söyledi.

Davos’ta düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu’nda CNBC-e’ye konuşan Kent, “Bu yıl Davos çok önemli. Herkes bir arayış içinde. Önümüzdeki döneme yönelik istihdam, büyüme görülüşecek. Yeni modelin belki ilk tohumları atılacak. Yeni model, elimizdeki modelin üzerinde bugünkü ihtiyaçlara yönelik olarak oynamak olacak” dedi.

Küresel ekonomiyle ilgili değerlendirmelerde bulunan Kent şunları kaydetti: “ABD’de tünelin ucunda ışık belirtileri var. Avrupa’da tam tersi daha büyük belirsizlikler var. Avrupa’da daha zor bir dönem bekliyor. Hem tüketim, hem yatırım, hem istihdam açısından Avrupa’da daha büyük belirsizlikler var. 12-24 aylık dönemde önemli ölçüde bir belirsizlik var. ABD’nin yavaşlamasından ötürü Asya ekonomileri çok etkilenmedi.”

Türkiye’nin son 24 ayda çok başarılı bir dönem geçirdiğini belirten Kent, “Türkiye, istihdam ve büyümede dünyanın en önemli yıldızlarından biriydi. Biraz yavaşlayacağını öngörüyorum ama yine de gelişmekte olan büyük ekonomileri ele aldığımızda Türkiye parlak yıldızlardan bir tanesi olacak. Geçmiş 12 aylık dönemdeki gibi yüksek büyüme olmayacak ama Avrupa kıtasındaki ekonomilere göre Türkiye çok daha parlak ve dinamik perspektif arz edecek” dedi.

En büyük riskin Euro Bölgesi’nin beklenmedik şekilde parçalanmaya gitmesi olduğunu kaydeden Kent, “Ama bunun olmayacağını düşünüyorum. En büyük fırsatlar yenilikçilik, sosyal girişimcilik. İnnovasyonun daha hızlı ticarete dönüşmesi” şeklinde konuştu.

Kaynak: Hürriyet

Ve devam etmiş sözlerine: “Eminim ki Apple, Steve Jobs olmadan pek bir anlam ifade etmezdi. Ted Waitt de işinin başından ayrılmasaydı Gateway bu derece parlamazdı. Bilmem ne demek istediğimi anladınız mı?”

Amerika’da geçmiş başarı öykülerinin dilden dile dolaşması olağan bir şeydir. Fakat şimdi nedense kendi ekollerini yaratan kahramanlar bir rol model olarak alınıyor.

Hissettirmeden yönetmek

Gerçekten de Steve Jobs ve Ted Waitt en iyi örnektir hâlâ. Sonra Yahoo’nun beyin takımından Jerry Yang, Dell’i yaratan adam Michael Dell ve ünlü menkul kıymet sihirbazı Charles Schwab geliyor. Hemen sonraki sırada ise Howard Schultz var!

Bu insanların ortak özelliği önemli: Hepsi geçmişe değil, geleceğe bakıyor. Gelecekte yaşamak onların hayat kaynağı sanki.

Peki, yenilikçilik nasıl bir şey? Onların altındaki yöneticiler bu insanların karizmasıyla nasıl bütünleşiyor? Personelini yakından tanımak, şirketin reorganizasyonunda rol alıp sistemin tüm girdisini çıktısını bilmek üst yönetici olmak için yeterli değil mi? Hayır! Kimsenin aklına gelmeyen çoğu zaman absürd sayılabilecek sıradışı işler yapmak gerekiyor!

İşin merkezinde yeni ekonominin kuralları ve geleceğin önceden sezinlenmiş ihtiyaçları var. Portföylerini yaptıklarıyla değil yapacaklarıyla oluşturuyorlar! Bu sihirbazların bir özelliği de çalışanlarını “hissettirmeden” yönetmeleri. Buna literatürde “yönetmeden yönetmek” deniyor.

“Yönetmeden yönetmek” kulağa hiç de hoş gelmeyen uçuk bir ifade! Şurası bir gerçek ki tüm bu sıradışı insanlar şirketlerini fiili bir icraat olmadan onların içine karışarak yönetiyor. Aslında onlar birer kuramcı. Kendi yönetsel, düşünsel ve felsefi ideolojileriyle icranın oluşmasını sağlıyor, sistem kuruyorlar. Bir bakıma yeni nesil CEO trendi bu!

Yöntemin özü çok basit: Önce bir “düşünce aurası” yaratıyorlar şirket içinde. Ve insanları bu atmosferde iyice yoğurarak anında karar veren bir takım haline getiriyorlar. Bir tür “mantra” oluşturup birilerini ipnoz içine sokan Hintli guru gibiler!

Ünlü menkul kıymetler aracısı Schwap, yönetim toplantılarını bir masa etrafında değil, her defasında yeniliği ve farklılığı çağrıştıran bir objenin yanı başında yapıyor. Örneğin açık havada bir ağaç altında ya da bir jet uçağının içinde!

Otoriteni değil yetkini devret

Bu yeni trendin ilk uygulayıcısı kim derseniz onu da söyleyeyim. Japonların ünlü markası Panasonic’in patronu Matsushita bu anlayışın yaratıcı ve öncüsü. Yenilik düşüncelerini “kabuki tiyatrosu” izleyerek oluşturur, oyunu yöneticilerin düşünerek izlemesini istermiş.

Bilgisayar dünyasının genç filozofu Michael Dell ise şöyle yaklaşıyor bu konuya: “İnsanları hiç ummadıkları bir noktaya odaklayamazsanız yöneticiler sizin yarattığınız hayalleri izleyemez. Bunun için önce yetki ve sorumluluklarınızın onlara devredilmiş olması gerekir!”

Bir de öyküyle süslüyor sözlerini Michael Dell: “Yanılmıyorsam şirketin ilk kurulduğu günlerdi. Küçük bir ofiste birkaç kişiydik. Önemli bir programın ipuçlarını yakalamak üzereyken en samimi arkadaşım odama dalıp kahve otomatının parasını yuttuğunu söyledi bağırarak. Tam patlamaya hazırlanıyordum ki o hışımla devam etti: ‘Michael, anlamıyorum; şu kahrolası otomatın anahtarı neden hep sende duruyor!’ İşte o zaman aklım başıma geldi ve üzerimdeki tüm sorumlulukları hemen çalışanlarıma devrettim. İşte o tarihten beri de her şeyi yönetmeden yönetmeyi öğrendim!”

Kısacası yönetimin başında söylevde bulunmak, bol rapor yazıp okumak ve bitmez tükenmez toplantılarda adrenalin üretmek, tepe yöneticiliği yapma anlamına gelmiyor. Geleceği, farklılığı ve de yeniliği çağrıştırmanın çok daha başka yolları var. İşte yeni nesil CEO’ların yaptığı da bu: “Takımını kur ama onu yönetmeden yönetmeyi öğren!”

NOT DEFTERİ:

TÜSİAD toplantısında rahmetli Sakıp Sabancı’ya bir arkadaşı dert yanmış: “İşlerim o kadar çok ki inan başımı kaşıyacak vaktim yok!” Sabancı sözünü kesmiş hemen: “O zaman başını kaşıyacak birini bulacaksın be ağam!”

Nur Demirok/Referans